Voorontwerp van wet over het elektronisch voorschrijven (GBA-advies 53/2024)

Historiek. Het kader van dit voorontwerp is intussen aangenomen: de wet van 20 juli 2026 houdende diverse bepalingen inzake gezondheid (BS 11 augustus 2026) bevat een hoofdstuk 6 'Elektronisch voorschrijven'^[1]. Net als artikel 10 van het voorontwerp maakt die wet de FOD Volksgezondheid, het FAGG en het RIZIV gezamenlijk verwerkingsverantwoordelijk voor alle elektronische geneesmiddelen- en verwijsvoorschriften^[1]. De actuele inhoud staat op Wet elektronisch voorschrijven (wet van 20 juli 2026, hoofdstuk 6); deze pagina beschrijft het voorontwerp zoals het in 2024 voorlag.

Een voorontwerp van wet over het elektronisch voorschrijven (toen een voorstel). Volgens GBA-advies 53/2024 (6 juni 2024) regelt het de essentiële elementen van de gegevensverwerking bij elektronisch voorschrijven, vooral het gebruik van een databank van elektronische voorschriften^[2]. Voor het digitaal verwijsvoorschrift gaat het om het kader rond UHMEP en eReferral; welke wijzigingen de tekst tussen het advies en de wet onderging, is niet in detail nagegaan.

De memorie van toelichting vertrekt van een zorg en ziekteverzekering die enkel met het papieren verwijsvoorschrift werkten^[2]. Het voorontwerp geeft de databank van elektronische voorschriften een specifieke wettelijke basis^[2]; volgens een visietekst van de vzw Recip-e (secundaire bron) steunde UHMEP in afwachting voorlopig op de wet van 18 mei 2022 en de Kwaliteitswet van 22 april 2019^[3].

• Beheer: artikel 10 belast de FOD Volksgezondheid, het FAGG en het RIZIV met het exclusieve en gecentraliseerde beheer van alle elektronische voorschriften (geneesmiddelen en verwijsvoorschriften)^[2]; zij zijn gezamenlijke verwerkingsverantwoordelijken in de zin van de AVG^[2].
• Toepassingsgebied: elektronische intramurale ziekenhuisvoorschriften vallen in eerste instantie buiten het voorontwerp; transmurale voorschriften (in het ziekenhuis opgesteld en erbuiten uitgevoerd, of omgekeerd) vallen er wel onder^[2].
• Toegang: de adviserend arts krijgt toegang tot de inhoud in de actieve omgeving voor zover nodig en evenredig voor zijn wettelijke opdrachten; ook de arts-inspecteur van de Dienst voor Geneeskundige Evaluatie en Controle krijgt beperkte toegang^[2].
• Bewaring: een verwijsvoorschrift blijft hoogstens één jaar in de actieve omgeving; start de uitvoering niet, dan wordt het gearchiveerd, start ze wel, dan blijft het nog vijf jaar actief^[2]. Na archivering blijft het dertig jaar bewaard^[2].
• Beveiliging: de aanvrager van het advies beschrijft de beveiliging als versleuteling als vorm van pseudonimisering: het rijksregisternummer wordt gepseudonimiseerd, vrije tekst en de volledige voorschriftboodschap worden versleuteld^[2].

• Voor ziekenhuizen is vooral de afbakening relevant: transmurale voorschriften, zoals een voorschrift dat in het ziekenhuis wordt opgesteld en erbuiten uitgevoerd, vallen onder het voorontwerp, intramurale in eerste instantie niet^[2].
• Het voorontwerp zelf schept geen verplichtingen; de aangenomen wet van 20 juli 2026 laat de verplichtingsdatum voor het elektronisch verwijsvoorschrift bij KB bepalen^[1] en sluit ziekenhuisvoorschriften voor gehospitaliseerde patiënten voorlopig uit^[1]; zie Wet elektronisch voorschrijven (wet van 20 juli 2026, hoofdstuk 6).

De bron is het GBA-advies over het voorontwerp^[2], niet de tekst van de aangenomen wet; voor geldend recht geldt de wet van 20 juli 2026^[1].

• Geldigheid (beslecht in de wet): het voorontwerp hield een niet-gestart verwijsvoorschrift maar één jaar in de actieve omgeving^[2], terwijl de RIZIV-FAQ tot 2 jaar geeft om de zorg te starten^[4]. De aangenomen wet bewaart een niet-gestart verwijsvoorschrift maximaal twee jaar^[1]; interpretatie: de termijn van één jaar uit het voorontwerp is niet behouden^[1]. Zie ook UHMEP en het digitaal verwijsvoorschrift (eReferral).
• Stand van de wetgeving: volgens een ongedateerde visietekst van de vzw Recip-e was de Digitaliseringswet toen nog niet gestemd^[3]; hoe die aangekondigde wet zich tot dit voorontwerp en de wet van 20 juli 2026 verhoudt, werd niet gevonden (gap).