Wet elektronisch voorschrijven (wet van 20 juli 2026, hoofdstuk 6)

De wet van 20 juli 2026 houdende diverse bepalingen inzake gezondheid is door de Kamer aangenomen, door de Koning bekrachtigd en bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 11 augustus 2026; ze bevat een hoofdstuk 6 'Elektronisch voorschrijven' (art. 71-80)^[1]. Volgens de nota bij de wet gaat het om Kamerstuk 56-1619, met een integraal verslag van de plenaire bespreking van 16 juli 2026^[1]. Deze pagina behandelt enkel dat hoofdstuk 6. Het vervangt inhoudelijk het voorontwerp van wet waarover de GBA in 2024 advies gaf (interpretatie; zie relaties)^[2].

Het hoofdstuk geeft elektronisch voorschrijven een eigen wettelijke basis: het definieert een eengemaakte elektronische voorschriftendatabank waarin zowel de gepseudonimiseerde elektronische geneesmiddelenvoorschriften als de gepseudonimiseerde elektronische verwijsvoorschriften bewaard worden^[1]. Vóór de wet steunde het digitaal verwijsvoorschrift volgens een visietekst van de vzw Recip-e (secundaire bron) voorlopig op de wet van 18 mei 2022 en de Kwaliteitswet van 22 april 2019^[3].

Beheer (art. 78). De FOD Volksgezondheid, het FAGG en het RIZIV staan in voor het exclusieve en gecentraliseerde beheer van alle elektronische geneesmiddelen- en verwijsvoorschriften, als gezamenlijke verwerkingsverantwoordelijken in de zin van de AVG^[1]. De wet noemt geen technisch platform bij naam (interpretatie)^[1].

Elektronisch geneesmiddelenvoorschrift (afdeling 2).

• De Koning bepaalt bij een in de Ministerraad overlegd besluit vanaf wanneer het elektronisch geneesmiddelenvoorschrift verplicht is; die datum kan per categorie van voorschrijvers verschillen (art. 72, § 1)^[1].
• Het voorschrift wordt in de eengemaakte databank bewaard tot het uitgevoerd is, met een maximale duur van één jaar na het opstellen (art. 73, § 3)^[1].
• De bepalingen gelden niet voor elektronische ziekenhuisvoorschriften die de ziekenhuisapotheek uitvoert; de Koning kan ze later wel van toepassing maken (art. 74)^[1].

Elektronisch verwijsvoorschrift (afdeling 3).

• Bewaring (art. 75, § 3): een verwijsvoorschrift wordt maximaal twee jaar na het opstellen bewaard en daarna verwijderd als de uitvoering niet begonnen is^[1]. Na een begin van uitvoering blijft het nog vijf jaar bewaard, gevolgd door een bewaring voor de duur van de verjaringstermijnen van de ziekteverzekeringswet^[1].
• Toegang voor controle (art. 75, § 4): de adviserend arts van het ziekenfonds (art. 153 GVU-wet) krijgt toegang tot de inhoud voor zijn wettelijke opdrachten, voor zover die toegang noodzakelijk en proportioneel is^[1]. Het inspecterend personeel van de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle (DGEC) van het RIZIV krijgt enkel toegang tot voorschriften waarvan de uitvoering begonnen is en die het voor zijn controleopdrachten nodig heeft^[1].
• Verplichting (art. 76): de Koning bepaalt bij een in de Ministerraad overlegd besluit vanaf wanneer het elektronisch verwijsvoorschrift verplicht is, eventueel beperkt tot de verwijsvoorschriften die de ziekteverzekeringswet oplegt^[1]. Die datum mag verschillen per categorie van voorschrijvers, voorgeschreven handelingen of uitvoerders^[1]. Uitzonderingen zijn overmacht en voorschrijvers die op 1 januari 2020 de leeftijd van 64 jaar bereikt hadden; de Koning kan bijkomende uitzonderingen bepalen^[1].
• Intramuraal (art. 77): art. 76 geldt niet voor elektronische ziekenhuisvoorschriften voor gehospitaliseerde patiënten; de Koning kan het er later op van toepassing maken^[1].

Opheffingsbepalingen (art. 79-80). De wet schrapt het derde tot en met het zevende lid van artikel 30 van de Kwaliteitswet en heft artikel 70 van de wet van 30 oktober 2018 houdende diverse bepalingen inzake gezondheid op^[1]. Wat die bepalingen precies regelden, is niet nagegaan (zie open vragen).

Zie de automatisch gegenereerde tabel uit de frontmatter. Samenhang: UHMEP en het digitaal verwijsvoorschrift (eReferral) (digitaal verwijsvoorschrift), Recip-e (elektronisch voorschrift in de ambulante sector) (geneesmiddelenvoorschrift), Voorontwerp van wet over het elektronisch voorschrijven (GBA-advies 53/2024) (voorgeschiedenis), PSS (Prescription Search Support) (beslissingsondersteuning radiologie).

• Nog geen nieuwe verplichting van kracht: de verplichting tot elektronisch verwijsvoorschrijven hangt af van een KB^[1]; interpretatie: dat KB was op 29 september 2026 niet gevonden^[1]. De RIZIV-projectpagina voor PSS Radiologie kondigt verplicht gebruik van eReferral Radiologie vanaf Q2 2027 aan^[4]; interpretatie: juridisch vraagt dat een KB op basis van art. 76^[1].
• Gefaseerde verplichting mogelijk: omdat de datum per categorie van voorschrijvers, handelingen of uitvoerders mag verschillen^[1], kan de verplichting per discipline starten.
• Afbakening intramuraal: ziekenhuisvoorschriften voor gehospitaliseerde patiënten (verwijsvoorschriften)^[1] en voorschriften die de ziekenhuisapotheek uitvoert (geneesmiddelen)^[1] vallen voorlopig buiten de regeling. Interpretatie: ambulante voorschriften en voorschriften bij ontslag die buiten het ziekenhuis worden uitgevoerd, vallen niet onder die uitzonderingen; het voorontwerp noemde zulke transmurale voorschriften uitdrukkelijk^[2].
• Aanbeveling: volg het Belgisch Staatsblad op voor de uitvoerings-KB's en vraag de EPD-leverancier hoe hij de verplichting per categorie van voorschrijvers en per voorschrifttype zal ondersteunen, zonder te wachten op de definitieve datum.

De wet regelt wie de databank beheert en wie toegang krijgt, maar niet via welk technisch kanaal: voor de adviserend arts zegt de wet niet of dat via de UHMEP-API, MyCareNet of iets anders loopt^[1]. De technische uitwerking staat in de bronnen over UHMEP en Recip-e.

• Taalversies van art. 76, § 2, 2°: de Nederlandse tekst spreekt van overmacht die het elektronisch voorschrijven onmogelijk maakt^[1], de Franse van overmacht die de elektronische facturatie onmogelijk maakt^[5]. Mogelijk gaat het om een redactionele fout in de Franse tekst; een rechtzetting werd niet gevonden.
• Bewaartermijn verwijsvoorschrift: het voorontwerp hield een niet-gestart verwijsvoorschrift maar één jaar in de actieve omgeving^[2]; de wet bewaart het maximaal twee jaar^[1]. Interpretatie: daarmee sluit de wet aan bij de RIZIV-FAQ en is de vroegere tegenstrijdigheid beslecht^[1].
• Inwerkingtreding: dat het hoofdstuk rond 21 augustus 2026 in werking trad, is een eigen afleiding uit het ontbreken van een specifieke bepaling^[1].
• Parlementaire voorbereiding: de memorie van toelichting bij Kamerstuk 56-1619^[1] werd niet gelezen; wat die zegt over UHMEP, Recip-e of de technische operator, is dus niet bekend (hiaat).
• UHMEP en Recip-e: de wet noemt geen van beide bij naam^[1]; hoe de eengemaakte databank zich tot beide platformen verhoudt, is interpretatie.