Telemonitoring in België

Wat is telemonitoring in de Belgische regelgeving, en hoe wordt het vergoed en technisch georganiseerd? Het KB van 27 maart 2025 (BS 7 april 2025) definieert 'monitoring op afstand' als het op afstand opvolgen en interpreteren van gezondheidsgegevens die de patiënt doorgeeft, en waar nodig het bijsturen van de behandeling, via informatie- en communicatietechnologie^[1]. Deze pagina geeft het overzicht: het wettelijke kader, de terugbetalingsprocedure voor mobiele medische toepassingen, de terugbetaalde zorgprocessen en de federale plannen voor de architectuur. Details staan op Telemonitoring bij hartfalen en Transmural Platform (TMP).

Wettelijk kader: KB zorg op afstand (27 maart 2025)

• Voorwaarden (wettelijke verplichting): voor monitoring op afstand moet de zorgverlener beschikken over gevalideerde protocollen voor de opvolging van de aangeleverde gegevens en over een urgentieprocedure^[1]. De patiënt moet gekend zijn bij minstens één van de zorgverleners die hem opvolgen (fysiek contact in het lopende of de twee voorgaande kalenderjaren), tenzij hij werd doorverwezen^[1].
• ICT-voorwaarden: de gebruikte ICT mag geen commerciële publiciteit bevatten, en communicatie en documentuitwisseling moeten end-to-end versleuteld zijn^[2].
• Expertise op afstand: hetzelfde KB definieert ook expertise op afstand als interactie tussen zorgverleners om op vraag van een zorgverlener advies in te winnen; teleconsultatie en tele-expertise staan op Teleconsultatie en zorg op afstand (buiten telemonitoring)^[1].
• Geen automatische vergoeding: het referentiekader zorg op afstand maakt zelf geen verstrekkingen vergoedbaar; terugbetaling moet telkens expliciet in de vergoedingsvoorwaarden staan^[2].

Validatie en terugbetaling van toepassingen (evolutie van mHealthBelgium)

De minister bevestigde op 3 februari 2026 dat voor een aanvraag de toepassing genotificeerd moet zijn bij het FAGG en een zelfverklaring van het eHealth-platform moet worden ingevuld^[12]. Het RIZIV vergoedt het zorgproces, niet de mHealth-toepassing zelf, en stelt geen lijst van goedgekeurde toepassingen op^[3][4]. De algemene aanvraag wordt met ondertekend formulier en bijlagen via IRREQ ingediend^[7].

Technische ontvankelijkheidscriteria (eHealth-platform). Volgens het RIZIV komen enkel mobiele medische toepassingen die voldoen aan de technische ontvankelijkheidscriteria, opgesteld door het eHealth-platform, in aanmerking voor terugbetaling^[7]. Het criteriadocument zelf staat op de RIZIV-website en noemt geen auteur. Interpretatie: de criteria gelden daarom niet automatisch voor elk integratieplatform. Samengevat:

• Categorie: toepassingen die gevoelige persoonsgegevens verwerken, vallen in categorie 3^[13]; de classificatie omvat ook verwerking op informatiesystemen waarmee de app continu of regelmatig gegevens uitwisselt^[13].
• Identificatie en authenticatie: categorie 2- en 3-apps identificeren de zorgvrager uniek met het INSZ^[13] en moeten de gebruiker authenticeren, net als toepassingen die toegang geven tot hun gegevens^[13]. De criteria noemen FAS-niveau 400 als minimum; het document vermeldt geen technische versiedatum^[13]. Verificatie van hoedanigheden of relaties loopt via authentieke bronnen die via het eHealth-platform toegankelijk zijn^[13].
• Gegevensbescherming: aanbieders van categorie 2- en 3-apps bevestigen AVG-conforme verwerking^[13]; voor categorie 3 is een gegevensbeschermingseffectbeoordeling vereist, publiek beschikbaar met URL^[13]. Vereist een gegevensmededeling een machtiging van het Informatieveiligheidscomité, dan mag ze pas na en overeenkomstig die machtiging plaatsvinden^[13].
• Standaarden: voor uitwisseling van gestructureerde gegevens met zorgactoren eisen de criteria open standaarden, bij voorkeur beschikbare eHealth-standaarden; FHIR wordt niet uitsluitend voorgeschreven^[13].
• EHP-nummer: volgens een interpretatienota kent het eHealth-platform een EHP-nummer toe, nodig om basisdiensten te gebruiken^[13], bedoeld voor organisaties die niet anders identificeerbaar zijn; wie een RIZIV-nummer heeft, gebruikt dat^[13]. Voor een mHealth-platform noemt de nota als minimum eHealth IAM, therapeutische relaties en patiënttoestemming^[13]. Interpretatie: dat geldt voor de EHP-procedure en is geen algemene verplichting om voorschriften via UHMEP te verzenden; de nota noemt UHMEP niet. Voor een EHP-nummer verlangt de nota ook encryptie van op het platform opgeslagen gegevens en verplichte beveiligingslogging^[13]. De nota verwijst onder meer naar de technische specificatie 'IAM Connect Token eXchange' v1.2 van 02/01/2019^[13]. Interpretatie: de nota heeft geen eigen versiedatum, is mogelijk ouder dan de huidige telemonitoringregeling en is geen nieuw homologatieschema.

Terugbetaalde zorgprocessen (productie)

Oncologie. De forfaits gelden voor patiënten die behandeld worden met geneesmiddelen van vergoedingscategorie A onder ATC L01F en die niet in aanmerking komen voor het forfait oncologische basiszorg^[15]. Het opstartforfait bedraagt 84,89 euro en dekt de eerste maand monitoring en de begeleiding bij het gebruik van de toepassing^[15]. De facturatie-instructies noemen de pseudocodes 770431-770442 en 770453-770464^[16]. Er is geen limitatieve lijst van toepassingen: elke toepassing die aan de criteria van de bijlage en van het KB zorg op afstand voldoet, mag worden gebruikt^[15]. Bij een noodzakelijke interventie informeert het monitoringsteam de huisarts of thuisverpleegkundige binnen twee werkdagen via de eHealthBox of telefonisch^[15]. Bij de afgeronde aanvragen staat een toepassing voor telemonitoring bij kankerpatiënten (Resilience PRO), met een positieve beslissing en terugbetaling vanaf 1 januari 2026^[7]. Op 7 mei 2025 was de aanvraag volgens de minister positief geëvalueerd door de multidisciplinaire werkgroep mHealth, die toen nog een terugbetalingsvoorstel uitwerkte^[17].

Kinesitherapie. Het voorschrift hoeft niet expliciet te vermelden dat telemonitoring mogelijk is, maar mag contra-indicaties voor een behandeling op afstand vermelden^[6].

Lopende aanvragen (voorstel). Volgens de RIZIV-pagina (geraadpleegd op 26 september 2026) waren twee aanvragen in evaluatie: een draagbare EEG en TOTeM^[7]. Volgens de aanvraagsamenvatting is TOTeM geen afzonderlijke app maar een georganiseerd zorgproces voor postoperatieve thuisopvolging^[18].

Diabetes. Er werd geen RIZIV-telemonitoringovereenkomst voor diabetes gevonden; continue glucosemonitoring wordt sinds 1 oktober 2021 vergoed via de gespecialiseerde diabetescentra^[19]. Dat is een hiaat in het onderzoek, geen bewijs van afwezigheid.

Architectuur: van pilootplatform naar verwijsvoorschrift en hubs (planning)

• Pilootproject (privaat initiatief met overheidssubsidie). Het telemonitoringvoorschrift, later het Transmural Platform (TMP), werd getrokken door een consortium rond Byteflies^[8]; de FOD Volksgezondheid subsidieerde het met 1,5 miljoen euro, met een kick-off op 18 september 2024^[8]. Volgens de minister was de projectfinanciering gekoppeld aan integratie in het eHealth-ecosysteem en overdracht van het eigenaarschap aan de FOD^[9], maar ontwikkelde het project, mede door de beperkte doorlooptijd, een losstaand platform^[10] en bleef het los van het eHealth-ecosysteem en werd het eigenaarschap niet overgedragen^[9]. TMP is dus geen overheidsplatform. Over het subsidiebedrag lopen de bronnen uiteen (zie Onzekerheden).
• Strategiewijziging (eind 2025). Volgens de minister (antwoord van april 2026) werkte de overheid eind 2025, in overleg met de ziekenhuisnetwerken, een visie uit die maximaal bouwt op bestaande componenten, zoals het digitale verwijsvoorschrift en de vier hubs (Hubs-metahubsysteem), om parallelle systemen te vermijden; de ontwikkelde standaarden worden hergebruikt^[9]. Aanleiding volgens de minister: het pilootplatform stond los van het eHealth-ecosysteem, de ontwikkelaar vroeg 2 miljoen euro per jaar voor onderhoud en integratie en het eigenaarschap werd niet overgedragen^[9]. In december 2025 noemde de minister naast verwijsvoorschrift en hubs ook andere basisdiensten van het eHealth-platform als te hergebruiken componenten^[10].
• Planning. De eerste zorgpaden op die architectuur zouden vanaf begin 2027 in pilootfase worden uitgerold; dat stond al in het antwoord van december 2025 en werd op 22 april 2026 herhaald^[10][9][20]. Dat is planning, geen productie. In december 2025 beschreef de minister ook de lopende ontwikkeling van een gestandaardiseerd systeem voor het voorschrijven van telemonitoringapparatuur (ontwikkeldoel)^[10]. Een care-proposal-branch van het Referral-IG bevat een ontwerpprofiel BeReferralServiceRequestTelemonitoring voor monitoring op afstand van vitale parameters; dat bewijst geen productiegebruik via UHMEP^[21]. Voor het digitale verwijsvoorschrift zelf, zie UHMEP en het digitaal verwijsvoorschrift (eReferral).
• Standaarden. De in het TMP-pilootproject gedefinieerde FHIR-CareSets voor meetresultaten worden hergebruikt, na een validatietraject om ze af te stemmen op eerder gedefinieerde CareSets (antwoord van 23 december 2025)^[10]. Zie ook HL7 FHIR, Belgische FHIR-implementatiegidsen en BIHR (Belgian Integrated Health Record).
• Overgang. Tot dan kunnen ziekenhuizen het pilootplatform blijven gebruiken en nieuwe zorgpaden opstarten tegen een lidmaatschapsbijdrage; de overheid verlengt de projectfinanciering niet, maar geeft een tijdelijke tegemoetkoming^[9][10]. Een parlementaire vraag stelt dit anders voor (zie Onzekerheden).

Koppeling met het EPD

Voor hartfalen worden de verzamelde gegevens bij voorkeur in het EPD geïntegreerd; de gegevens van gevalideerde alarmen moeten er verplicht in worden opgenomen^[22]. Het concept van het TMP-project (zie ook Technische integratie met de eHealth-infrastructuur): een arts schrijft telemonitoring voor vanuit het eigen softwarepakket, de opdracht gaat naar de gekozen provider en de resultaten komen in standaardformaat terug in het elektronische dossier^[8]. Volgens een leveranciersbron worden in het TOTeM-project (2023) de thuis geregistreerde parameters via het patiëntenportaal van de EPD-leverancier meteen in het EPD geïntegreerd, zodat specialist en huisarts ze kunnen opvolgen (leveranciersclaim)^[23]; zie ook KWS (Klinisch Werkstation) / Nexuzhealth Hospital.

Telemonitoring is in België geen algemeen vergoede dienst, maar een reeks afzonderlijk vergoede zorgprocessen binnen een algemeen KB-kader^[2][5]. Het RIZIV vergoedt het zorgpad en laat de keuze van de toepassing aan de zorgverlener, binnen de voorwaarden^[3][4]. Technisch is er een overgangsfase: het private, door de FOD gesubsidieerde pilootplatform blijft voorlopig bruikbaar tegen een lidmaatschapsbijdrage, terwijl de overheid een architectuur op verwijsvoorschrift en hubs voorbereidt^[9].

• Wettelijke verplichting: gevalideerde protocollen, een urgentieprocedure en een patiënt die gekend is (of doorverwezen) zijn voorwaarden voor monitoring op afstand^[1].
• Financieringsvoorwaarde: vergoeding enkel binnen een expliciet vergoed zorgproces, zoals de hartfalenovereenkomst of de oncologische forfaits^[2][5].
• Ziekenhuis als aanvrager: ziekenhuizen kunnen zelf een aanvraag indienen om een mobiele medische toepassing in een vergoed zorgproces op te nemen^[7].
• Aanbeveling (eigen): kies voor telemonitoring integraties die niet afhangen van één platform, omdat de federale architectuur verschuift naar verwijsvoorschrift en hubs (piloot 2027). Vraag de EPD-leverancier naar de ondersteuning van de FHIR-CareSets voor meetresultaten zodra die gevalideerd zijn.

Toepassingen moeten CE-gemarkeerd zijn als medisch hulpmiddel en bij het FAGG genotificeerd^[7]. Communicatie moet end-to-end versleuteld zijn en de ICT mag geen commerciële publiciteit bevatten^[2]. Een formeel elektronisch voorschriftkanaal voor telemonitoring werd niet gevonden; de federale planning wijst naar het digitale verwijsvoorschrift^[9].

• mHealthBelgium-piramide: het RIZIV zegt dat de validatiepiramide niet meer in de procedure zit en dat het de lijst van hartfalentoepassingen op mHealthBelgium niet samenstelt^[4]. De mHealthBelgium-website toont nog altijd een piramide waarin niveau 3 voorbehouden is aan door het RIZIV gefinancierde apps (claim van de website zelf)^[24]. De minister stelt dat de achterliggende principes in de procedure blijven^[12].
• Toekomst van TMP: het project kondigde in juli 2025 een overgang aan naar een neutrale ivzw (TMP ivzw) om continuïteit te verzekeren^[25]; in januari 2026 zocht TMP nog een passende governance- en rechtsvorm (claim van het project)^[26]. De omvorming is dus 'in transitie', niet als voltooid bevestigd. De overheid kiest intussen voor een eigen architectuur op bestaande componenten^[9]. De rol van TMP op lange termijn is onzeker; zie Transmural Platform (TMP).
• Financieringsvoorwaarde RIZIV (tegenstrijdig): volgens een parlementaire vraag (De Knop, april 2026) meldde het RIZIV aan de hartfalenziekenhuizen dat ze verder gefinancierd worden voor het huidige platform op voorwaarde dat ze er geen nieuw telemonitoringzorgpad op opstarten (bewering van de vraagsteller)^[9]. De minister stelt dat nieuwe zorgpaden mits lidmaatschapsbijdrage mogelijk blijven^[9], maar wilde zich op de bijvraag over een blokkering niet uitspreken^[9]. Het RIZIV-bericht zelf werd niet gevonden. Volgens dezelfde vraagsteller zochten ziekenhuizen met de hartfalenovereenkomst (niet allemaal) een private partner, wat uitmondde in een telemonitoringplatform bij eenzelfde private firma (bewering van de vraagsteller)^[9]. Parlementslid Gijbels stelde eerder (november 2025) dat de overheid alles zelf via Smals wil ontwikkelen (bewering van de vraagsteller)^[10].
• Subsidiebedrag (tegenstrijdig): beMedTech en de minister noemen 1,5 miljoen euro^[8][9]; een parlementaire vraag spreekt van 2 miljoen euro overheidsfinanciering^[10]. De 2 miljoen euro per jaar die de ontwikkelaar volgens de minister vroeg, is een ander bedrag^[9]. Beneficiaris: de vakpers noemt het consortium rond Byteflies, de minister een ziekenhuis^[8][9].
• Planning: "begin 2027" komt uit parlementaire antwoorden (december 2025 en april 2026), niet uit een wettekst of RIZIV-specificatie^[10][9].
• Inwerkingtreding KB (gap): een inwerkingtredingsbepaling werd in de opgeslagen KB-tekst niet gevonden; daarom spreekt deze pagina van een gepubliceerd kader en niet van een datum van inwerkingtreding.
• Diabetes en andere zorgpaden: niet gevonden ≠ bestaat niet^[19].
• Telemonitoring als BIHR-rubriek (standpunt VIVEL, 2026): VIVEL beschouwt telemonitoringdata als mogelijke afzonderlijke authentieke bron, met metadata over waar, wanneer en met welke apparatuur gemeten werd en of het om objectieve data of self-reporting gaat^[27]; wie welk signaal behandelt, moet volgens VIVEL worden afgesproken, en het ziekenhuis is niet altijd de meest geschikte plaats^[27]. Zie BIHR (Belgian Integrated Health Record).